شب شروع شد که پایان گرفتم

پشت پای تو باران گرفتم

در شب برفی بی ستاره

رفتم از دست و طوفان گرفتم

تو نبودی و من ذره ذره

شکل سرد زمستان گرفتم

تو نبودی و من رفتم از دست

کم کمک شکل پایان گرفتم

بی تو اما نگاهت همه سبز

حال و روز بیابان گرفتم

با همه طبع و نازک خیالی

رنگ بی رنگ عصیان گرفتم

رفتم آهسته از خویش بیرون

شاعری کردم و جان گرفتم

           

*          *          *

 

تو ...

 

چشمانی ورم کرده

موهای ژولیده

ریش هایی بلند

سیگار گوشه لب

حال و روزمان خنده دار نیست

اما تو

بخند

*                *              *

 

بخند بانو

 

      بخند بانو

                بخند

                       بخند

                              بیشتر

      همیشه

      علق های هرز

      به میوه های رسیده

      می خندند

      بخند بانو

                 بخند

                         بیشتر  ...

 

هلن

هنوز تنم بوی گناه تو را می دهد

و ملحفه های دیشب را نشسته ام

•  

تو هلن دیگری نبوده ای

و من ...

از تونل زمان هم خبری نیست

ساعت روی حرفش ایستاده است

هنوز

فکر می کند

۵ عصر سه شنبه است

اصلا کسی چه می داند

شاید

من

دوست داشتم

ساعتی بودم

تا عقربه ای

مرا

روی دستانت     خواب کرده باشم

از این حرف ها که بگذریم

این خیابان

اصلا شبیه گذشته اش نیست

و سکه من از رواج افتاده است

تنها تو

تنها تو

هلن عزیز

دست نخورده باقی مانده ای!

دروغش را نخواهید

این روزها

خم شده ام

روی دختری

که لبهایش

بوی سینه های تو را می دهد

 

 

 

 ساعت

 

 باطري نيمه سوخته

 

 يك گام جلو

 

 يك گام عقب

 

 

 

... باز هم به خودت كه ...

 

 عكس

 

 حالا

 

  كه فرقي نمي كند

 

  كنارت ايستاده باشم

 

 يا نه

 

       بگذار

 

              همه چيز را

  

   از وسط

 

   قيچي كنم

  

  تا تو

 

  در نيمي باشي

 

  من

 

  در نيمي ديگر

•  

  راستي

       

          با دستي كه

 

                        روي شانه ات

 

                                    جا گذاشته ام

 

                     چه ميكني ... !؟

 

 

 

                                                                  

                                                           به بانوي روسري آبي

 

 دو تا ستاره چوبي و ماه قلابي

 

نشسته توي اتاقم كنار مهتابي

•  

 و من نبامدنت را به بادها گفتم

 

 به كوچه ها / به غزل ها / شبي كه حتي بي _

 

 _ خيال مرد غزل ها شدي و رفتي تا _

 

 _ هميشه خيره بماند به ماه قلابي

 

 هميشه خيره بماند به روبرو كه تواي

 

 ميان سبزه علف ها نشسته در قابي

 

 شبيه چهره ي خورشيد ظهر مي ماني

 

 كه روز و شب به تمناي خانه مي تابي

 

 بلند مي شوي و راه مي روي در قاب

 

 به ناز و هلهله بانوي روسري آبي

•  

 

 گرفته دست مرا مي بري مرا در قاب

 

 مرا كه غرق  توام  غرق تاب و بي تابي

 

 

... دروغش را نخواهید نمی خواستم وبلاگ بزنم. می خواستم جایی را پیدا کنم تا از شرشون راحت بشم از اینکه این وبلاگ رو می خونید خیلی خیلی متاسفم. 

                                                                                                کامران

 

... به خودت

یقین دارم از تو که مال منی

که پیوسته توی خیال منی

اگرچه پرنده جنوبی شدی

ولی منتهای شمال منی

کجا می روی از کجا می رسی

که همواره تنها سئوال منی

کجا می روی از کجا می رسی

که همواره تنها سئوال منی

تمام وجودم پر از نام توست

تمام منی ماه و سال منی